Átak

Það má eiginlega segja að ég hafi verið að missa mig síðustu mánuði. Verið nánast ófær um að hreyfa mig vegna meiðsla og þar af leiðandi bætt verulega á mig. Núna í dag. 3. október 2010 er kominn tími til þess að snúa dæminu við. Vandamálið er nefnilega það að ég verð bara ekki bara þyngri á voginni heldur einni í sinni. Auk þess sem starfsþrek mitt verður minna með þessu öllu saman. Núna verður þessu snúið við. Einnig á þetta að verða árangursdagbók mín. og hverju áorkaði ég í síðustu viku?

• Stóð mig vel í samantek á rástefnunni Samstarf og samræða skólastiga hér á Akureyri.
• kláraði kynningu og fékk 5 einstaklinga í nám
• hélt frábært partý með samstarfsfólki mínu
• þvoði gluggana á húsinu
• kláraði kynningu á stefnu SN með hljóðfæraleikurum
• kláraði að greina samtal við Ragnar í ritgerðinni minni
• hélt 2 kynningar hjá fyrirtækjum
• fékk vilýrði fyrir 3 í viðbót.

Núna er bara semsagt að hreyfa sig og halda áfram að klára hluti og koma þeim í verk. 

Staðan í þyngdini er nún 106 kg. Núna skal það verða lagað og stefnan tekin á 100 til að byrja með. Helst fyrir jól. Vonandi gengur það nú allt upp.

Bullið búið í dag.

Stundum er þetta brekka

Það er skrýtið hvað lífið er stundum eins og brekka upp í móti. Það þarf ekki að vera neitt mikið sem er að gera manni lífið leitt. Ekkert annað an smáatriði hversdagsins en engu að síður verða hlutirnir manni þyngri en þeir ættu að vera. Núna er eitt svona tímabil hjá mér. Hlutirnir eru einfaldlega ekki að ganga upp eins og maður vildi. Ég er þreyttur og styttra í þræðinum sem venjulega er frekar langur hjá mér, vinnuafköstin smánarlega lítil og sjáfsvorkunin er á einhvern skrýtinn og furðulegan hátt það sem veitir manni mesta fróun. Það er á svons stundum sem manni líkar hvað verst við mann sjálfan. Eiginlega á maður að einangra sig, lesa bók eða fara í sund. Gera eitthvað til þess að losna við sjáfsvorkunina. Bara svo þið vitið það þá hata ég sjálfsvorkunina. Sem þýðir að í dag líkar mér ekkert sérstaklega vel við sjálfan mig. Ég er hinsvegar búinn að skipuleggja morgundaginn með það að markmiði að rífa mig upp úr þessu volæði.

Góðan dag

Hér á þessari síðu er það ætlun mín að rita um það sem vekur mig til umhugsunar. Stundum mun ég ef til vill skrifa eitthvað um það sem ég er að gera hverju sinni en ykkar vegna, sem ef til vill lesið þetta, hef ég ætlað mér að hafa það sem minnst. Það á segja að ég noti þessa síðu helst til þess að koma skipulagi á hugsanir mínar og skoðanir. En það má segja að um þessar mundir sé mikið sem maður þarf að taka afstöðu til. Manni er oft hugsað til siðferðis og sannast sagna verð ég oft gáttaður á því hvað lítið er um að fólk líti í eigin barm í dag áður en það bendir á aðra og fellir dóma sem beinast fyrst og fremst að siðferðisvitund. Dæmi um þetta er hópur fólks sem stóð fyrir utan heimili annara, til dæmis Þorgerðar Katrínar og Kristjáns Arasonar. Sá hópur, í sjálfhverfu sinni, hikaði ekki við að hræða börn þeirra hjóna og gera þessa daga að martröð fyrir saklaus börn. Annað dæmi er að nú erum við reið og sár yfir því hvernig að hinir margumtöluðu útrásarvíkingar fóru með okkur, hristum hausinn yfir spillingu ráðamanna, bísnumst yfir ástandinu í Grikklandi og hugsum jafnvel hversu heppin við erum þó að vera ekki þar. Á sama tíma og við erum næstmestu hugbúnaðarþjófar Evrópu. Bara Grikkir eru verri.

Nú er mál að linni í bili en þetta ætti að gefa tóninn í bili